Coś / something

Zwitki koloru i faktury. Organicznie abstrakcyjne. Nieco przerażające biologicznością, ale intrygujące. Kate Haywood

Wads of color and texture. Organic abstractions. A bit scarry but intruguing. Kate Haywood

Antykompozycja cz.2 / anti compostion part 2

Takie tam wydziergane glisty. Powiedziałabym, że w sam raz dla dojrzewającego spoleczeństwa maszyn: nie wydają odgłosów, nie brudzą, nie trzeba ich wyprowadzać ani karmić. Jednocześnie mają w sobie coś bardzo żywego. Silvina Romero

Just simple knitted wroms. I would say that these are perfect for modern society: they don't eat, don't mess, don't bark. But in the same time have something really vital in themselves. Silvina Romero

antykompozycja / anti composition

Można by powiedzieć, że antykompozycja – nawiązując do poprzedniego posta. Ale czy na pewno? Taka kompozycja jest na pewno antykompozycją dzisiejszego kiczu czyli źle rozumianego minimalizmu, szerzącego wśród nas nijakość i pustkę. Lily Yung

Could be described as an anticomposition – as far as the previous post is concerned. But is it really? This kind of a composition is for sure an anticomposition for modern kitsch – a misunderstood minimalism. Lily Yung

Puzzle

Puzzle. Ostatnio usłyszałam pytanie a propos prac Wendy Ramshaw (kilka postów wcześniej) – gdzie tu jest kompozycja? Pytanie z serii po co projektować książki i fonty przecież i tak się przeczyta? Przy tej okazji zadaję pytanie: czym właściwie jest kompozycja? I dalej czym właściwie jest abstrakcja (i dzisiaj i w przypadku prac Wendy Ramshaw mamy do czynienia z rodzajem abstrakcji)? Mieczysław Porębski*, podpierając się słowami Kandynskiego pisze: Liczba form i kolorów jest nieskończona, wszystkie one wyrażają treści wewnętrzne – materialne stany duszy, uczucia. Wibracje, jakie budzą, są tak zróżnicowane, zmienne i bogate, że wypowiedzenie ich słowami nie byłoby możliwe. To właśnie uzasadnia potrzebę malarstwa obok innych środków wyrazowych i nieważne jest czy formy i kolory określają jakieś przedmioty zewnętrzne, czy też n ie. Utarte przekonanie o ubóstwie form abstrakcyjnych jest błędne. Forma abstrakcyjna jest czysta, precyzyjna, dobrze określona, wykluczająca wszelką inną, tak też jest odczuwana. Pozorne ubóstwo staje się w ten sposób wewnętrznym bogactwem. Stąd można wnioskować, że to, na ile czujemy abstrakcję określa bogactwo naszego osobistego wnętrza.
Na zdjęciach prace Michaela Gustavsona

* M. Porębski, Granica Współczesności, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1989

When talking about works of Wendy Ramshaw, I was aksed a question: is there any composition? The I though of what exactly a composition is. But actually we could ask a different question: what exactly does an abstract form mean (when talking about W. Ramshaw's work and these works)? In the Polish wersion of this text I quote Mieczysław Porębski, a Polish art historian, who, supported by Kanynski words says that abstract forms express our feelings, states of souls. Most of the times translating these forms into words is impossible. But the way of understanding them describes our inner richness. Works by Michael Gustavson

podwójne życie / double life

Podwójne życie broszki. Naoko Ogawa. Kto na naszym poletku zastosował w swoich pracach tę myśl? Dla autora poprawnej odpowiedzi mam katalog z wystawy Untitled Dialogue (Esther Knobel i Wilhelm Tasso Mattar).

A double life of a brooch. Naoko Ogawa. Who, from the polish jewelry designers, created similar brooches? For the winner I have a catalogue from the Untitled Dialogue exhibition (Esther Knobel, Wilhelm Tasso Mattar).

Nancy Cunard

Nancy Cunard poza walką z rasizmem i faszyzmem, poza inspirowaniem pisarzy i byciem muzą dla wielu artystów początku XX wieku, lansowała modę na noszenie ogromnej ilości ogromnych bransoletek. Szerokie, plastikowe, bakelitowe, podjęte w projektowaniu m.in. przez Coco Chanel stały się jej znakiem charakterystycznym. Do nas powracają jak bumerang, spopularyzowane, równie masowe i cięte z metra, ale już całkiem obojętne.

Nancy Cunard, apart from being a muse for many writers and artists of the 20th century and apart from fighting against rasism ans fashism was the one who promoted wearing many bracelets. Wide, backelite or plastic, designed e.g. by Coco Chanel were very characteristic for her. Nowadays they come back, puopularized, mass producted as they were previously, but rather indifferent this time.

Drawing in gold part 2

Kolejna praca z serii małe nic. Czysta, prosta, delikatna materia kresek. Marta Boan

Another pieces from the series of little nothing. Clear, simple and delicate texture of lines. Marta Boan

Kreski / lines

Kreski. Rysunek odręczny. Baharal + Gnida

Lines. Hand drawing. Baharal + Gnida